recensie Pieter Derks

Het jongerencultuurpanel van DE KOM bestaat uit jongeren tussen de 15 en 25 jaar die theatervoorstellingen recenseren. Panelleden bezoeken voorstellingen die later in het seizoen in DE KOM te zien zijn en verwerken hun prikkelende mening in een recensie.

JONGERENCULTUURPANEL DE KOM, NIEUWEGEIN
GEZIEN: 16 FEBRUARI 2013 IN THEATER CASTELLUM, ALPHEN AAN DEN RIJN

WERVELENDE VOORSTELLING

''Ik had de was kunnen doen, een cake kunnen bakken, eindelijk nieuwe veters voor in mijn sneakers kunnen kopen... Maar in plaats daarvan zette ik vanochtend om 10.00 uur een berichtje op Facebook en heb ik de hele middag gespendeerd om te checken of ik al 'likes' had.''

In zijn voorstelling Van Nature gaat Pieter Derks op zoek naar het natuurlijke in een gemaakte wereld. Welke dingen zijn waarheid en welke dingen hebben we zelf waarheid gemaakt? Derks haalt meerdere keren op een humoristische manier uit naar politici en gebruikt daarbij actualiteiten als een ware meester. Zo haalt hij minister Henk Kamp erbij, die – “nu, op dit moment dames en heren” – bezig is een protocol te schrijven over hoe we in de toekomst moeten omgaan met aangespoelde zeezoogdieren. ''Was daar nog geen protocol voor? Hoe hebben we toch kunnen leven zonder dat protocol?!''

Eén van Derks’ grootste kwaliteiten is dat hij simpele voorbeelden bij zijn verhalen gebruikt, maar ze steeds meer uitwerkt naar het absurdistische. Zo neemt hij je verder en verder mee in zijn bizarre kijk op de wereld en krijg je als publiek een helder flitsende spiegel voorgehouden. Bij dit alles wordt toch het meest geprofiteerd van het laatste nieuws, wat voor Derks een makkie lijkt. De vlotte manier waarop hij zijn zinnen bouwt, doet voorkomen alsof de grappen die hij maakt al maanden vaststaan, maar dit is onmogelijk, tenzij Derks in het geheim al eerder afwist van het aftreden van de paus... Aangezien dit niet voor de hand ligt is er nog maar één conclusie mogelijk: Derks is een vakman en speelt met het nieuws.

Ondanks dat hij, naar eigen zeggen, iemand is die nooit opvalt, staat deze voorstelling als een huis.
Actualiteit wordt in rap tempo afgewisseld met vaststaand materiaal en dit alles gebeurt in een klein decor. Op het podium staat een met klimop overwoekerde vleugel waar Derks twee keer op speelt. De liedjes zijn humoristisch maar geven ook stof tot nadenken. Maar vrees vooral niet: de lach overheerst in deze strakke en wervelende voorstelling.

MAAMKE HOOGENDOORN
18 JAAR
STUDENT THEATER


OVER HET SEKSLEVEN VAN EEN NEUSHOORN
EN ANDERE ZAKEN WAAR DE MENS GEEN GRIP OP HEEFT

“Daar zit je dan, volwassen man, te hopen dat je leuk bent. Alsof je zonder duimpje van je vrienden niet bestaat. […] Lacht u vooral. Denken mag ook, maar denken hoor ik niet, lachen wel.”

In een knalroze pak en met een stevig brilmontuur betreedt cabaretier Pieter Derks het podium. Opdat we hem niet uit het oog verliezen. Derks begint verrassend actueel met het aftreden van onze koningin en de paus. Een slimme zet, daar hij laat zien dat zijn programma nooit ‘af’ is maar dat het in beweging blijft en met het nieuws meegroeit. Met deze improvisatie houdt hij zijn sketches levendig en herkenbaar.

De thematiek van de ‘natuur van de dingen’ is in de hele show verweven; over hoe mensen het seksleven van een neushoorn proberen te sturen maar jammerlijk falen, over het gevecht dat menig tuinman voert met de blauwe regen (plant) en over onze innerlijke strijd van alles wat we van nature willen versus alles dat we moeten.

Op het podium straalt een lichtgevende cirkel die nu eens de zon dan weer de maan vertegenwoordigt en Derks’ piano is overwoekerd met planten. Lange tijd lijkt het erop dat de piano er enkel voor de sier staat, maar ons wachten wordt uiteindelijk beloond met een schitterend lied over de Facebook-manie. Derks blijkt niet alleen goede grappen te kunnen vertellen, maar ze ook te kunnen zingen. Hopelijk horen we daar in de toekomst nog meer van.

Als hij vertelt, toont Pieter Derks zich een geëngageerde cabaretier. Hij maakt niet alleen politici maar ook zichzelf belachelijk om zijn punt te maken. Oprechte woede spat van hem af als hij spreekt over geldproblemen die men met meer geld probeert op te lossen en in een notendop legt hij ons de tragiek en absurditeit uit van de kwestie Israël-Palestina. Derks laat met dit programma zien niet alleen erg grappig te zijn (want wat zijn de gekozen situaties pijnlijk herkenbaar) maar hij laat ook de arrogantie van de mens zien, die uiteindelijk toch telkens weer de mindere blijkt van de natuur.

De voorstelling is zeer dynamisch en energiek. Derks draaft in zijn knalroze pak als een logge verliefde neushoorn over het podium, om daarna weer stil en indringend onze neus op pijnlijke politieke beslissingen te duwen, om vervolgens weer achter zijn piano te springen om een denkbeeldige kolibrie te bestuderen. De voorstelling Van Nature laat het veelzijdige talent van Derks zien. Hij is grappig met een missie.

SARA VAN GENNIP
25 JAAR
DRAMASCHRIJVER

Winkelmandje

U heeft geen voorstellingen in uw winkelmandje.

Er is iets misgegaan met het laden van dit evenement. Probeer het later nogmaals.